ઘઉં

ઘઉં ચોખા પછી ભારતનો બીજો સૌથી મહત્વપૂર્ણ અન્ન પાક છે અને તે રાષ્ટ્રીય અન્ન સુરક્ષામાં મુખ્ય યોગદાન આપે છે.
સિંધુ-ગંગાના મેદાનોમાં વ્યાપક વાવેતર: તે સિંધુ-ગંગાના મેદાની વિસ્તારોમાં મોટા પ્રમાણમાં વાવવામાં આવે છે અને ભારતની મોટાભાગની વસ્તી માટે મુખ્ય ખોરાક તરીકે ઉપયોગી છે.
ખેતી આધારિત અર્થતંત્રને ટેકો: ઘઉંની ખેતી લાખો ખેડૂતોને આજીવિકા પૂરી પાડે છે અને દેશના કૃષિ અર્થતંત્રમાં નોંધપાત્ર યોગદાન આપે છે.

તમારા ઘઉં ફોસ્ફરસની જરૂર શા માટે છે?

મૂળનો વિકાસ અને
પોષકતત્વોનું ગ્રહણ

ફોસ્ફરસ મૂળનો ઝડપી અને મજબૂત વિકાસ કરે છે, જે પાકના શરૂઆતી તબક્કે પાણી અને પોષકતત્વોના કાર્યક્ષમ ગ્રહણમાં મદદરૂપ થાય છે.

દાણાનું ઉત્પાદન
અને ગુણવત્તા

પૂરતા પ્રમાણમાં ફોસ્ફરસ મળવાથી ફૂટ સારી ફૂટે છે, ઉંબીઓ નો વિકાસ સારો થાય છે અને દાણા યોગ્ય રીતે ભરાય છે; જેનાથી ઘઉંનું વધુ ઉત્પાદન અને ગુણવત્તા મળે છે

પ્રતિકૂળ પરિસ્થિતિ સામે
ટકી રહેવાની ક્ષમતા

સંતુલિત ફોસ્ફરસ પોષણ ખાતરની કાર્યક્ષમતા વધારે છે અને પાકને ભેજની અછત કે પર્યાવરણીય તાણ સામે ટકી રહેવામાં મદદ કરે છે.
બિહાર છત્તીસગઢ ગુજરાત હરિયાણા ઝારખંડ મધ્ય પ્રદેશ મહારાષ્ટ્ર પંજાબ રાજસ્થાન ઉત્તર પ્રદેશ

ઘઉં

સરકાર દ્વારા ખાતરની યોગ્ય ભલામણ (કિલોગ્રામ પ્રતિ હેક્ટર)

નાઇટ્રોજન

120

ફોસ્ફરસ

40

પોટાશ

20

સૂક્ષ્મ પોષક તત્ત્વો

એફવાયએમ (છાણિયું ખાતર)

20

ટન

થાયોયુરિયા

0.05%

(ફૂટ આવવાના તબક્કે ૬૦ લીટર પાણીમાં)

ઝિંક સલ્ફેટ ૩૩%

12 કિગ્રા

અથવા

ઝિંક સલ્ફેટ (૨૧%) અને ૧.૫ કિગ્રા અણબુઝાવેલો ચૂનો

2.5 કિગ્રા

(૫૦૦ લીટર પાણીમાં, ૧૫ દિવસના અંતરે ફરીથી છંટકાવ કરવો)

OCP Nutricrops TSP ની માત્રા: P ની જરૂરિયાત માટે (કિલોગ્રામ પ્રતિ હેક્ટર)

માત્રા

88

ઉપયોગ કરવાની યોગ્ય રીત

વાવણી સમયે વાવણીયા (સીડ ડ્રીલ) દ્વારા અથવા વેરીને (બ્રોડકાસ્ટિંગ) બધો જ TSP આપો. TSP માંથી ફોસ્ફરસ (P) આપતી વખતે પ્રતિ હેક્ટર ૪૫ કિગ્રા યુરિયા ઉમેરો.

પસંદ કરેલા રાજ્યો: રાજસ્થાન

મુખ્ય ઉત્પાદક રાજ્યો: પંજાબ, હરિયાણા, રાજસ્થાન, મધ્ય પ્રદેશ, છત્તીસગઢ, ઉત્તર પ્રદેશ, બિહાર, ઝારખંડ, મહારાષ્ટ્ર, ગુજરાત

સ્ત્રોત: પાકની માહિતી

સ્ત્રોત: સરકાર દ્વારા ખાતરની યોગ્ય ભલામણ (કિલોગ્રામ પ્રતિ હેક્ટર)