भुईमूग

भुईमूग हे भारतातील सर्वात महत्त्वाच्या गळितधान्य पिकांपैकी एक असून ते खाद्यतेलाचा एक प्रमुख स्रोत आहे.
हे एक मूल्यवान अन्न आणि नगदी पीक देखील आहे जे शेतकऱ्यांचे उत्पन्न आणि ग्रामीण उपजीविकेला आधार देते.
द्विदल पीक असल्यामुळे, ते नत्र स्थिरीकरणाद्वारे जमिनीची सुपीकता सुधारण्यास मदत करते आणि पीक फेरपालटीत उत्तम बसते.

तुमच्या भुईमुगाच्या पिकाला फॉस्फरसची गरज का असते?

मुळांचा विकास आणि
गाठींची निर्मिती

फॉस्फरसमुळे मुळांची मजबूत वाढ होते आणि गाठींची निर्मिती सुधारते, जी भुईमुगातील जैविक नत्र स्थिरीकरणासाठी अत्यंत महत्त्वाची आहे.

ऊर्जा वहन आणि
सुरुवातीची वाढ

हे ATP निर्मितीसाठी आवश्यक असून पिकाच्या सुरुवातीच्या जोमदार वाढीस, चांगल्या पुनर्लागवडीस आणि फुलोऱ्यास मदत करते.

आरे फुटणे, शेंगांचा
विकास आणि उत्पन्न

फॉस्फरसच्या योग्य प्रमाणामुळे आरे फुटण्याची क्रिया आणि शेंगांचा विकास सुधारतो, ज्यामुळे परिणामी उत्पन्न आणि तेलाचे प्रमाण वाढते.
तेलंगणा आंध्र प्रदेश तमिळनाडू

भुईमूग

सरकारद्वारे शिफारस केलेली खताची योग्य मात्रा (किलो प्रति हेक्टर)

नायट्रोजन

25

फॉस्फरस

50

पोटॅशियम

75

सूक्ष्म पोषक

झिंक सल्फेट

25

किलो प्रति हेक्टर

सूक्ष्म अन्नद्रव्य मिश्रण: 12.5 किलो प्रति हेक्टर

पेरणीनंतर ४०-४५ दिवसांनी द्यावे

जिप्सम

400

किलो प्रति हेक्टर

सूक्ष्म अन्नद्रव्य मिश्रण: 12.5 किलो प्रति हेक्टर

पेरणीनंतर ४०-४५ दिवसांनी द्यावे

फेरस सल्फेट

1 %

सूक्ष्म अन्नद्रव्य मिश्रण: 12.5 किलो प्रति हेक्टर

लोहाची (Iron) कमतरता असल्यास: पेरणीनंतर ३०, ४० आणि ५० व्या दिवशी ३ फवारण्या कराव्यात

सायट्रिक ॲसिड

0.1 %

सूक्ष्म अन्नद्रव्य मिश्रण: 12.5 किलो प्रति हेक्टर

लोहाची (Iron) कमतरता असल्यास: पेरणीनंतर ३०, ४० आणि ५० व्या दिवशी ३ फवारण्या कराव्यात

OCP Nutricrops TSP डोस: P ची गरज पूर्ण करण्यासाठी (किलो प्रति हेक्टर)

डोस

108.5

वापराची योग्य पद्धत

पेरणीच्या वेळी फॉस्फरस (P2O5) आधारभूत मात्रा (Basal dose) म्हणून द्यावा; जिप्सम आरे फुटण्याच्या वेळी (पेरणीनंतर ४०-४५ दिवसांनी) द्यावा; सूक्ष्म अन्नद्रव्य मिश्रण पेरणीच्या वेळी द्यावे. पेरणीच्या वेळी बियाणांसोबत एनपीके (NPK) हे आधारभूत खत टोकण पद्धतीने (Dibble करून) द्यावे; जिप्सम आरे फुटण्याच्या वेळी झाडांच्या बाजूला फेकून (ब्रॉडकास्ट करून) कोळपणी/मातीची भर देऊन मातीत मिसळावा.

निवडलेली राज्ये: तमिळनाडू

प्रमुख उत्पादक राज्ये: आंध्र प्रदेश, तेलंगणा, तमिळनाडू

स्रोत: पिकाची माहिती

स्रोत: सरकारद्वारे शिफारस केलेली खताची योग्य मात्रा (किलो प्रति हेक्टर)